คมเคียวคมปากกา : “ซานดร้า” จำปาบ่ลืมต้น

เช้าวันพฤหัสบดี ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพื่อรอดูรายการ “จมูกมด” ที่วันนี้มีแขกรับเชิญคือ “เวียร์” กับ “อเล็กซานดร้า” คู่พระคู่นางจากละครเรื่อง “เพลงรักริมฝั่งโขง” ที่กำลังมาแรง
และใครที่ได้ดูรายการจมูกมดวันนั้น ก็ต้องชื่นชม อเล็กซานดร้า บุญช่วย นักร้องสาวลาวที่รับบทเป็น “จำปา” สาวสวยบ้านน้ำก่ำ (หมู่บ้านกลางดอนแม่น้ำโขง) ไม่ใช่สาวลาวเวียงจันทน์ในละครบทเดิม
“ซานดร้า” (ชื่อที่พ่อแม่เรียกเธอ) ไม่ได้ทำให้แฟนละครชาวไทยผิดหวัง ด้วยสำเนียง “ลาวเวียง” ของเธอกลายเป็นเสน่ห์ดึงดูดใจให้ต้องติดตามชมทุกตอน
น่าเสียดายที่ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ผลิตกับรัฐบาลลาว มีปัญหาความไม่เข้าใจกันอยู่ การสนทนาในเช้าวันนั้น จึงดูเกร็งๆ และไม่พยายามพูดถึงเรื่องซานดร้ากับคนลาวมากนัก โดยเฉพาะปมลึกข่าวลือเรื่อง “ลาวลืมซาด” ที่ทำร้ายจิตใจเธออยู่เป็นปี
เมื่อ 4 ปีก่อน ผมข้ามโขงไปหาเพื่อนที่เวียงจันทน์ เห็นป้ายโฆษณาของบริษัทมือถือยี่ห้อหนึ่ง มีภาพสาวลาววัยทีน แสดงท่าสีไวโอลิน และมีข้อความสั้นๆ ว่า “ซานดร้า ผูกพันกับดนตรีมาแต่น้อย…และจะผูกพันตลอดไป” ลงชื่อ “อเล็กซานดร้า บุญช่วย นักร้องวัยรุ่น”
ผมร้องโอ้โห…ลาวยุคสังคมนิยมการตลาด ก้าวไปเร็วมาก มีการนำนักร้องมาเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาสินค้าแล้ว ซึ่งเพื่อนเล่าให้ฟังว่า พ.ศ.นั้น เธอกำลังเป็นนักร้องซูเปอร์สตาร์ขวัญใจวัยรุ่นลาว
หลังจากผมกลับมาได้ปีเดียว เพื่อนส่งหนังสือพิมพ์ “ข่าวกีฬารายวัน” ของลาวมาให้อ่าน โดยข่าวใหญ่ในวันนั้นเป็นบทสัมภาษณ์ของซานดร้า ที่ออกมาชี้แจงกรณีข่าวลือเท็จในกลุ่มวัยรุ่นลาว ซึ่งกล่าวหาซานดร้าไปพูดว่า “เสียใจที่เกิดเป็นลาว” บนเวทีคอนเสิร์ตพัทยามิวสิคเฟสติวัล (ปลายเดือน มี.ค. 2547)
ข่าวลือที่ว่านี้ส่งผลให้วัยรุ่นลาวเคียดแค้นชิงชังซานดร้า มีการยกป้ายประท้วงระหว่างเล่นคอนเสิร์ตที่สะหวันนะเขต และร้านค้าต่างเก็บซีดีเธอออกจากแผง
เมื่อซานดร้าชี้แจงว่าไม่ได้พูด พร้อมกับกระทรวงแถลงข่าวและวัฒนธรรมช่วยอธิบายอีกแรง ข่าวนั้นจึงค่อยๆ เงียบหายไป หลังจากนั้นเธอก็ข้ามโขงมาโชว์ความสามารถ ทั้งร้องทั้งเล่นดนตรีผ่านหน้าจอทีวีไทย จนถูกทาบทามให้เล่นละคร
เช้าวันศุกร์ที่แล้ว เพื่อนคนเดิมโทรมาหาเล่าว่า “ข่าวกีฬารายวัน” ลงข่าวซานดร้าใหญ่โต แต่คราวนี้เป็นเรื่องละคร “เพลงรักริมฝั่งโขง” ที่เพิ่งออกฉายทางช่อง 7 สี โดยนักข่าว นสพ.ฉบับนั้นตระเวนสัมภาษณ์คนลาวว่ารู้สึกอย่างไรที่เห็นซานดร้าเล่นละครเรื่องแรกในชีวิต
แฟนละครชาวเวียงจันทน์ส่วนใหญ่ ต่างรู้สึกชื่นชมในตัวซานดร้า และพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เธอคือความภาคภูมิใจของคนลาว
ด้วยภาษาที่งดงาม กิริยามารยาทดูอ่อนช้อย สมกับเป็นกุลสตรีแดนดอกจำปาบาน…ซานดร้าได้ทำหน้าที่ทูตวัฒนธรรมอย่างดียิ่ง
จึงมั่นใจว่า “จำปาบ่ลืมต้น คนบ่ลืมซาด” และถ้า “ผู้ใหญ่ในเวียงจันทน์” ใจกว้าง เปิดทางให้เธอเดินต่อไป ผมยังมั่นใจว่าเธอทำได้มากกว่านี้แน่นอน
Source: Komchadluek
April 10, 2007









